Oczy na świat

Doświadczanie kultur i uzyskiwanie dostępu do ludzi i lokalizacji to kluczowe elementy udanej fotografii podróżniczej. Od zadań, które dały mi możliwość eksploracji 95 krajów na sześciu kontynentach, opracowałem metodologię pracy, która pomaga mi wypełnić luki kulturowe i manewrować przez nieznane terytorium. Oto moje najlepsze wskazówki dotyczące fotografii podróżniczej zdobyte na przestrzeni dziesięcioleci doświadczeń.

Skup się

Podczas gdy nieruchomości mogą dotyczyć wyłącznie “lokalizacji, lokalizacji, lokalizacji”, silna fotografia podróżnicza powinna być głębsza. Na przykład, zamiast ogólnej historii o Japonii, skupiłem się na fascynacji ludzi onsenem (gorącymi źródłami) w mojej książce The Way of the Japanese Bath. W przypadku funkcji magazynu powróciłem do kroków poety Basho na Nakasendo, jednej z dwóch starożytnych tras łączących Kyoto z Edo – współczesnym Tokio.

Dla Francji oczywistym hakiem są niesamowite regiony winiarskie, w tym Burgundia, Bordeaux, Côtes du Rhone i tak dalej. Kąty w tym zakresie sięgają od samych winiarzy do tradycji i kunsztu beczkowych dębów francuskich.

Gdziekolwiek jesteś, szukaj opowieści, które dają zarówno Tobie, jak i widzowi, wewnętrzne spojrzenie na kulturę poprzez skupienie się na osobie, rytuale lub unikatowym aspekcie historii. W szczególności rocznice wydarzeń historycznych są żyzną glebą dla fascynujących możliwości fotograficznych.

Lokalizacja i czas

Niezależnie od tego, czy chodzi o Wieżę Eiffla, czy jurta w Mongolii, fotografowanie architektury dotyczy położenia słońca, co wymaga, abyśmy byli w miejscu o właściwej porze dnia. Zazwyczaj oznacza to, gdy słońce lub jego poświata oświetla przód obiektu.

Używanie słońca jako podświetlenia i sylwetek może mieć niezwykłą geometrię, a głównym celem jest uchwycenie jego formy. Aby stworzyć sylwetkę osób przekraczających najdłuższy na świecie most z drewna tekowego w Mandalay, w Myanmar, wynająłem łódź wiosłową, aby uzyskać pozycję, dzięki której ludzie mogliby się wyróżniać na tle nieba.

Moje zadanie w Czarnych Wzgórzach Południowej Dakoty było bardzo pomocne dzięki znajomości najlepszych chwil fotografowania Mt. Rushmore (rano z bezpośrednim światłem słonecznym) i Crazy Horse Memorial (po południu i wieczorem). Spektakularny pokaz świetlny na pomniku zakończył się świetnym dniem zdjęć. Spędziłem także dwa dni w Deadwood, aby sfotografować lokalną kulturę i folklor. Przerobiłem wizytę, by zbiegło się z uroczystymi rocznymi obchodami Dzikich Billów w historycznym mieście.

Fotografowie pejzażowi stale sprawdzają najnowsze prognozy pogody i starannie dobierają czas swoich wypraw, aby uzyskać optymalne warunki. Ale optymalna niekoniecznie oznacza błękitne niebo. Niebo pełne chmur lub zbliżającej się burzy może być pełne dramatyzmu. Spójrz na wspaniałą czarno-białą ilustrację Mitcha Dobrownera, aby przekonać się, jak potężna może być ta ostatnia. Odkryłem, że skalowany neutralny filtr gęstości jest ważnym narzędziem w tych sytuacjach lub do oswajania jasnego nieba.

Posiadam również polaryzatory i filtr 9-stopowy ND. Podczas gdy strata światła jest złem koniecznym przy użyciu polaryzatorów, do tego celu używane są filtry o neutralnym natężeniu. Są niezbędne, gdy wymagana jest długa ekspozycja w świetle dziennym. Pięknym malarskim rezultatem stworzonym z powolną ekspozycją wodospadu jest klasyczny przykład.

Szerokie krajobrazy i pejzaże miejskie są często wykorzystywane do tworzenia zdjęć do eseju fotograficznego. Aby mój wielki kanał wenecki ustanowił strzał, czekałem, aż gondola przejdzie w kadr. Wyrażenie “dobre rzeczy przychodzą do tych, którzy czekają” ma określone zastosowania fotograficzne. Oczekiwanie na odpowiednią kombinację elementów, a nie przemieszczanie się z jednej lokalizacji do drugiej, ma swoje zalety i może być użyteczne zarówno w środowisku miejskim, jak i naturalnym.

Ludzie i kultury

Jeśli chodzi o intymne zdjęcia ludzi w kontekście fotografii podróżniczej, podejście “próbując przemycić zdjęcie z długim obiektywem” faktycznie tworzy więcej dystansu między fotografem a obiektem, bez względu na to, jak bardzo się przybliża. strach przed zbliżaniem się do nieznajomego, zwłaszcza takiego, który nie ma wspólnego języka, może być zniechęcający, ale może przynieść nie tylko mocniejsze zdjęcia, ale także głębszą wymianę osobową i zrozumienie między kulturami. Dramatyczne portrety środowiskowe (dokumentowanie osoby w otoczeniu, które dotyczą tego, kim są lub co robią) i “oczy są oknem do duszy” są prawie zawsze wynikiem interakcji człowieka.

Kilka słów w lokalnym języku może działać jako jeden z kluczy do odblokowania potencjalnego zdjęcia. Zauważyłem, że słuchanie płyty Pimsleur w języku obcym, aby odebrać kilka słów przed wyjazdem do kraju nieanglojęzycznego, jest warte zainwestowania czasu i potencjału umysłowego.

W większości sytuacji fotografuję w trybie priorytetu przysłony, ponieważ chcę stale być świadomym i kontrolować swoją głębię ostrości. Cały czas kontroluję szybkość migawki, aby nie spadł poniżej minimum wymaganego dla danej sytuacji. Aby działać sprawnie, jeśli ekspozycja jest zbyt jasna lub zbyt ciemna, zwykle korzystam z kompensacji ekspozycji zamiast przełączać się w tryb ręcznej ekspozycji.

Zdjęcia szczegółowe

“Diabeł tkwi w szczegółach”, ale często tak samo jest z pięknem. Intymne ujęcia są przyjemną zmianą tempa od szerszego obrazu portretowego ustanawiającego i środowiskowego. Zbliżenia obiektów takich jak jedzenie, kwiaty, motyle, monety i biżuteria często wymagają użycia obiektywu makro, takiego jak mój NIKKOR 105 mm f / 2.8. Dioptery, znane również jako filtry zbliżeniowe, są tańszą alternatywą.

Jedzenie w szczególności jest ważnym elementem każdej podróży, ale uchwycenie udanych zdjęć jedzenia nie jest tak proste, jak mogłoby się wydawać. Fotografia kulinarna jest specjalnością w profesjonalnym świecie fotografii z ważnego powodu. W przypadku magazynów kulinarnych i zadań związanych z reklamą żywności, styliści są często wzywani do pomocy w przygotowaniu prezentacji dla fotografa, który ma uchwycić. Jeśli chodzi o fotografię podróżniczą, podróżowanie ze stylistą żywności nie jest praktyczne, więc szefowie kuchni i ich asystenci mogą działać w podobnym charakterze. Zwracam się z ich radą o najlepsze kąty, aby podkreślić ich twórczość. Często przygotowuję sesję zdjęciową w restauracji z wyprzedzeniem, zazwyczaj w późniejsze popołudnie, aby móc korzystać z rozproszonego światła kantynowego. Obiektyw makro, statyw, kabel i srebrno-biały reflektor naprzeciwko okna, z moją kamerą w trybie Mirror Lockup, pracują jako zespół, aby uchwycić ujęcie. Nigdy nie używam reflektora z ciepłą, złotą lub pomarańczową stroną, ponieważ spowoduje to brak równowagi w temperaturze barwowej całej sceny.

Oświetlenie

Moim celem podczas korzystania z lampy błyskowej jest sprawienie, by obraz nadal czuł się w sferze naturalnie oświetlonej fotografii – “naturalnej”, co oznacza, że ​​nawet jeśli jest w pomieszczeniu, może poczuć się tak, jakby można go było użyć z wykorzystaniem istniejących źródeł światła. Nigdy nie chcę, aby moje obrazy krzyczały “flash!”

Staram się dopasować oświetlenie do nastroju, aby uzyskać jak najwięcej z tematu, czy to przez zmiękczanie cieni, czy tworzenie twardszych w realistyczny sposób. Jedną z przyczyn powstawania błysku wypełniającego jest to, że nie zawsze jest możliwe we właściwym miejscu we właściwym czasie pod względem idealnych warunków oświetlenia zewnętrznego. Ponieważ oczy “szopa” są niepochlebne, z wyjątkiem tych owłosionych procyjonidów, wypełnienie błyskiem jest niezwykle przydatnym narzędziem do portretów środowiskowych, gdy otwarty cień lub podświetlenie nie jest możliwe.

Ponieważ większość błysków pojawia się w chłodniejszej (bardziej niebieskiej) temperaturze światła dziennego niż dominujące światło otoczenia w wielu scenariuszach fotografii podróżniczej, często mam lekko rozgrzewający żel – 1/4 lub 1/2 CTO (temperatura koloru pomarańczowego) – ponad mój flash, zwłaszcza wczesnym rankiem lub późniejszym popołudniem, aby stworzyć właściwy balans kolorów.

Prezentacja

Esej fotograficzny z podróży to w zasadzie opowieść o podróży opowiedzianej przez fotografie. Jak każda historia, musi istnieć struktura. Powinien mieć silny początek, środek i koniec. Podobnie jak rozdziały w książce, obrazy powinny odnosić się do siebie nawzajem, kiedy przechodzisz przez historię i dochodzisz do wniosku. Jeśli dokumentujesz podróż dla siebie, a nie publikację, gorąco polecam stworzenie książki z doświadczeniem za pośrednictwem takich firm, jak Blurb.

Ostatnia myśl

Śpię spokojnie w Hard Rock Hotel Tenerife na Wyspach Kanaryjskich, kiedy alarm włącza się o 5:30. Ostatnią rzeczą, którą chcę zrobić, to wstać po trzech lotach w ciągu ostatnich 24 godzin. Może to sprawa od drugiej do drugiej – zdecydowanie nie chcę przegapić wspaniałej okazji do zrobienia zdjęcia. Wschodzące słońce nie będzie na mnie czekać. Jako fotografowie mamy obowiązek nie być leniwym. Otrzymujemy wielokrotnie nagradzane zdjęcia, naciskając przycisk migawki, a nie przycisk drzemki.

Polecamy:

dogin.pl

staryswiat.com.pl