Korzystanie z selektywnej ostrości

Próba przekazania naszego trójwymiarowego świata w dwuwymiarowym medium tworzy zarówno wyzwania, jak i możliwości dla fotografów. Wyzwanie polegające na uchwyceniu obrazu, który różni się od świata, który widzimy, jest rekompensowane przez możliwość ujawnienia go w unikalny i ekscytujący sposób.

Szczególnie skuteczną metodą radzenia sobie z brakiem głębi na fotografii jest kreatywne ogniskowanie, ograniczające głębię ostrości w celu wywołania rozmycia skupienia, które podkreśla lub ukrywa określone elementy w kadrze. Rozmycie w tle jest cenną i często stosowaną techniką w wielu stylach fotografowania – fotografami portretowymi, ślubnymi i fotograficznymi, by wymienić tylko kilka, używać go z wielkim skutkiem – ale korzyści często są pomijane przez fotografów krajobrazu, którzy gorliwie dążą do frontu -back ostrość.

Wykonany prawidłowo selektywny fokus:

• Skieruj wzrok użytkownika na konkretny temat
• Ulepsz główny temat z uzupełniającym tłem
• Wygładź lub wyeliminuj rozpraszające tło
• Podaj kontekst tematyczny (lokalizacja, pogoda, pora dnia, pora roku itd.) Bez rywalizacji
• Udostępniaj zdjęcia w dowolnej lokalizacji
• Utwórz obraz, którego nikt nie może powielić

Nie jest wymagany sprzęt specjalny
Chociaż istnieje sprzęt, który może ułatwić pracę, kreatywne selektywne ogniskowanie nie wymaga specjalnego ani drogiego sprzętu – jeśli masz aparat i obiektyw, masz cały niezbędny sprzęt.

Uwagi dotyczące obiektywu

Ponieważ głębia ostrości kurczy się wraz z odległością ustawiania ostrości i ogniskową, obiektywy makro i teleobiektywy doskonale nadają się do ograniczania. Jednak każdy obiektyw, o dowolnej ogniskowej, gdy jest ustawiony w pobliżu najbliższej odległości ustawiania ostrości, może zmiękczyć tło. Na przykład świetnie się bawię wypełniając ramkę pojedynczym kwiatkiem lub liściem, ustawiając obiektyw szerokokątny w odległości kilku cali, a podczas gdy trudno jest rozmazać tło nie do poznania dzięki obiektywowi szerokokątnemu, można zmiękczyć go na tyle, że ostrość twojego obiektu odważnie kontrastuje.

Możesz dodatkowo zmniejszyć swoją głębię ostrości, niezależnie od soczewki (bez rozbijania brzegu), z rurką przedłużającą. Rury przedłużające są puste (brak optyki), stosunkowo niedrogie cylindry, które łączą się między aparatem i obiektywem, skracając minimalną odległość ustawiania ostrości przez przesunięcie obiektywu dalej od czujnika. Bez optyk nie ma szkła, które mogłoby naruszyć jakość obrazu. Najlepsze tuby przedłużające komunikują się z aparatem, umożliwiając pomiar i autofokus.

Kolejną zaletą jest to, że rury przedłużające można układać w stos – im więcej dodasz, tym bliżej możesz się skupić, a płytsza głębia ostrości. Oczywiście nie ma czegoś takiego jak darmowy lunch w fotografii – wadą jest to, że ilość światła docierającego do czujnika zmniejsza się wraz z ilością przedłużenia i nie można ustawić ostrości w nieskończoności z dołączoną rurką przedłużającą.

Aparat

Istnieją również uwarunkowania dotyczące kamery. Wizjer DSLR nie będzie domyślnie wyświetlał głębokości sceny. Jeśli nie używasz najszerszego otworu przysłony lustrzanki cyfrowej, musisz użyć przycisku podglądu głębi ostrości, aby zobaczyć głębokość, w jakiej zostanie nagrana, ale przyciemniony widok może utrudnić dostrzeżenie.

Jednym z rozwiązań jest ekran podglądu na żywo, który pokaże ci scenę, ponieważ zostanie sfotografowany, ale ekrany LCD mogą być wyprane i trudne do oglądania w jasnym świetle słonecznym. Chociaż od lat używam lustrzanek cyfrowych do kreatywnego selektywnego ustawiania ostrości, a z pewnością cenię sobie podgląd na żywo, doceniam, jak dobrze mój (lustrzany) wizjer aparatu cyfrowego pokazuje mój obraz dokładnie tak, jak mój aparat go przechwytuje, bez bycia wpływ na światło otoczenia.

Nie zapomnij o statywie

Nie zapominajmy o znaczeniu solidnego statywu. Ogólnie rzecz biorąc, im cieńszy obszar ostrości w obrazie, tym ważniejsze jest przybicie do punktu ostrości. Nawet jeśli fotografujesz z szybkością migawki wystarczająco szybko, aby wyeliminować drgania aparatu, możliwe są nieuniknione przesunięcia mikromilimetrowe, podczas gdy uchwyt może przesuwać punkt ostrości wystarczająco, aby odróżnić błyskotliwy sukces od bezwzględnego niepowodzenia.

Komponowanie scen na wytrzymałym statywie ułatwia także ocenę ostatniej klatki i wprowadzenie udoskonaleń, które mogą poprawić Twój wizerunek. Ponieważ wielu z moich selektywnych obiektów skupienia znajduje się na ziemi lub w jej pobliżu, wolę trójnóg bez centralnego stanowiska.

Zarządzanie głębią pola

Twórcze selektywne skupienie wymaga zrozumienia różnicy między twoim widokiem świata a widokiem Twojej kamery oraz opanowaniem składu, ekspozycji i zmiennych ostrości, które pozwolą Ci zarządzać tymi różnicami.

Kotwica kreatywnego, selektywnego obrazu ostrości to bardzo ostry temat. Rozmycie tła fotografowanego obiektu obejmuje zakres od miękkiego, ale łatwo rozpoznawalnego do niemożliwego do odróżnienia koloru, linii i kształtów. Miejsce, w którym rozmycie tła obrazu spada na to kontinuum, jest twoim wyborem.

Twoja głębia ostrości będzie płytsza, a tło bardziej rozmyte:

• im bliżej punktu ostrości
• im większa długość ogniskowej
• większy otwór przysłony

Które i ile z tych zmiennych bierzesz pod uwagę, zależy od Twojej kreatywnej wizji.

Jest więcej niż jeden sposób na rozmycie tła, a każde podejście powoduje, że scena wygląda nieco inaczej. Wybór obiektywu, kadrowanie, odległość obiektu, punkt ostrości i głębia ostrości mogą się bardzo różnić w zależności od obiektu i tła. Na przykład można wypełnić ramkę makiem, przesuwając się bardzo blisko obiektywu szerokokątnego, lub można cofnąć i użyć teleobiektywu, aby wypełnić ramkę tym samym makiem. Mimo że mak zajmuje taką samą ilość klatek, wersja szerokokątna będzie miała znacznie szersze, bardziej zdefiniowane tło niż telephoto. Eksperyment – im więcej grasz z opcjami, tym lepiej rozpoznasz możliwości następnym razem.

Wybór kombinacji pierwszego planu / tła

Komponowanie kreatywnego obrazu selektywnej ostrości zwykle rozpoczyna się od znalezienia pierwszego planu, na którym należy się skupić, a następnie ustawieniu aparatu tak, aby obiekt wyróżniał się na tle uzupełniającym. Oczywiście, możesz zrobić to również w odwrotnej kolejności – jeśli zauważysz tło, które wydaje Ci się, że jest dobrze rozmyte, znajdź obiekt na pierwszym planie, który wyróżniałby się na tym tle.

Trzymaj się tematu

Jako kotwica twojej klatki, najlepiej jest, jeśli twój przedmiot ma wrodzoną atrakcyjność, którą możesz dodatkowo podkreślić swoją kompozycją. Na przykład mak prawdopodobnie (ale niekoniecznie) będzie działał lepiej niż mniszek lekarski.

Przeszukuję temat, który mogę wyizolować z otoczenia, coś, co wyróżnia się ze względu na jego położenie, kolor lub oświetlenie. Często robię jakość obiektu jako podmiotu – nie cały mak, ale krzywa płatka; nie cały liść klonowy, ale jego skomplikowana sieć żył. Podświetlenie wzmocni każdy przezroczysty obiekt, tworząc iluzję, że jest oświetlony od wewnątrz.

Sprawdzanie w tle

Silny obiekt pierwszego planu może wydawać się jeszcze bardziej uderzający, gdy zestawiony jest przeciw jednorodnemu ciemnemu lub uzupełniającemu się kolorowi tła. Z drugiej strony, gdy chcę uzyskać tło o delikatnym, ale wyraźnym detalu, szukam takich rzeczy jak równoległe pnie drzew, plamy nasłonecznionych liści lub kwiatów w zacienionym lesie, precyzyjne klejnoty światła wpadające przez drzewa, kwiaty lub liście rozmycie w kolorze i miękkie kształty lub promienie słoneczne na wodzie. Większość scen oferuje szereg opcji.

Gdy tło zawiera cechy o wizualnej wadze, które mogą pociągnąć oko – takie jak plusk koloru lub światła – użyj tej wagi do zrównoważenia lub ujęcia obiektu, unikając scalania tych elementów tła z obiektem. Trzymaj mocne elementy tła z dala od krawędzi, gdzie mogą wyciągnąć oko z ramy.

Kolejną wspaniałą opcją tła jest rozpoznawalna funkcja krajobrazu, która ujawnia więcej informacji na temat sceny – nawet gdy nieostry, nic nie mówi, że Yosemite lubią wodospad lub ocean jak surfowanie po tle. W popularnych miejscach, takich jak Yosemite, często zaczynam od tła, które chcę rozmazać i szukam mocnego obiektu, który będzie z nim zestawiał.

Jaki jest sens?

Po zidentyfikowaniu kombinacji pierwszego planu i tła kolejny element układanki kompozycji wybiera punkt ostrości. Ponieważ punkt maksymalnej ostrości to miejsce, w którym oczy widzów wylądują i pozostają, punkt ostrości może spowodować lub złamać obraz.

W jednej kompozycji możesz potrzebować wybrać punkt ostrości podkreślający ząbkowany brzeg liścia lub jego skomplikowany układ żył. Być może trzeba będzie zdecydować między przyleganiem pyłku do pręcika maku lub zmysłową krzywizną płatków maku. Niezależnie od wyboru, spróbuj strzelać w obie strony, aby później zdecydować, którą wersję preferujesz.

 

Polecamy:

http://www.angelofdeath.pl
http://www.ann-design.pl
http://www.bud-len.pl
http://www.cpenergia.pl
http://www.dcgroup.pl