Fotografowanie lisów

Lis czerwony (Vulpes vulpes) ma najszerszy geograficzny rozkład z drapieżników na świecie i jest fascynującym stworzeniem do sfotografowania. Pierwszym wyzwaniem fotografowania lisów jest znalezienie jednego – są mistrzami kamuflażu.

Aby znaleźć lisa, musisz znać swój temat. Gdzie one żyją? Jakie są ich zwyczaje? Gdzie wychowują młode? Kiedy najlepiej szukać lat, by znaleźć lisy? Kiedy najlepiej jest je sfotografować?

Znalezienie lisów

Lisy czerwone, takie jak krawędzie lasów i wzgórz dla ochrony.

Lisy przemieszczają się na skraju siedlisk – na przykład, gdy łączą się łąki i lasy, lub w strefie podmiejskiej o gęstej roślinności zawierającej obfite zasoby. Lisy są zręcznymi padlinożercami i jedzą owoce, owady, żaby, jaja, gryzonie, małe ssaki, a nawet aligatory. Lisy nie przejadają się; przechowują nadmiar żywności do wykorzystania w przyszłości, kopiąc płytką dziurę i pokrywając ją brudem, gałązkami i liśćmi.

Ich norami mogą być rowy odwadniające, przestrzenie pod wiatami, puste partie z piaszczystą ziemią lub zarośla pędzla. Lisy mają zwykle więcej niż jedną norę i łatwo przenoszą swoje zestawy, aby uniknąć niebezpieczeństwa.

Każdy lis ma swój charakter i jest nieprzewidywalny. Ich terytorium waha się od mniej niż mili do 3 mil, ale jeśli jedzenie jest bardzo rzadkie, może rozwinąć się do 40 mil kwadratowych. Najlepszy czas na znalezienie lisa jest na wiosnę w godzinach niebieskich, po tym, jak zestawy wyłoniły się z ich legowiska, a oboje rodzice zajęci są poszukiwaniem żywności, przygotowaniem zestawów i ochroną ich przed uszkodzeniem. Lisy są nocnymi stworzeniami, które także polują o zmroku i zmierzchu.

Jeśli zobaczysz lisa, powoli zatrzymaj się i użyj samochodu jako ślepej. Jeśli zostawisz samochód, zaparkuj go co najmniej pół bloku od lisa i poruszaj się powoli i cicho w kierunku lisa. Lisy są nieuchwytne i mogą szybko zniknąć z pola widzenia.

Daj im przestrzeń, bądź cierpliwy i nie mieszaj się

Moje najlepsze zdjęcia wydarzyły się o wschodzie słońca. Przybyłem około pół godziny przed świtem, zaparkowałem pół przecznicy od legowiska, ustawiłem kamerę i cicho przykucnęłam przez krzew, klęcząc na poduszce z moim obiektywem 600 mm na statywie. Niska perspektywa daje bardziej intymny obraz, a ja odkryłem, że jeśli jestem nisko nad ziemią, mniej zagrażam dzikiej przyrodzie. Generalnie czekałem w dowolnym miejscu od 15 minut do godziny, a niektóre dni nigdy nie widziałem lisa. Czekałem cicho, bez ruchu, i niech lisy przyzwyczają się do mojej obecności.

Wczesnym rankiem jeden z rodziców zwykle karmił zestawy. Stopniowo, wilczyca pozwalała mi obserwować jej pielęgniarkę, przygotowywać zestawy i obserwować jak bawią się, rozciągają, kopią i zakopują bufory z jedzeniem. Lisy wiedziały, że tam jestem; pachniały mną, mimo że nie nosiłem pachnącego mydła. Ale dopóki im nie przeszkadzałam, zaakceptowali mnie jako część swojego sąsiedztwa i miałem szczęście być świadkiem pięknych, wzruszających chwil ich życia.

Świt jest cichszy niż zmierzch. Chociaż światło było lepsze o zmierzchu, wolałem samotność świtu. Niewielu ludzi podeszło do mnie rano, ale wieczorem sąsiedzi zauważyli mój duży obiektyw i chcieli porozmawiać o tym, co fotografowałem. Szybka kora dorosłego lisa spowodowała, że ​​zestawy wycofały się do legowiska, gdy tylko sąsiedzi podeszli.

Aby złapać swoją ofiarę, lisy rozwinęły zachowania podobne do kota, takie jak rzucanie. Ich duże uszy pozwalają im dobrze słyszeć, szczególnie niskie częstotliwości, takie jak szelest i gryzienie przez małe ssaki. Aby polować na zdobycz, lisy przekręcają głowy w przód iw tył, dopóki nie zlokalizują dokładnego umiejscowienia dźwięku. Słyszenie umożliwia im chwytanie zdobyczy, których nigdy nie widzieli, ale słyszeli w gęstym zaroślach lub głębokim śniegu.

Anatomia ich oczu jest podobna do oczu kota – mają pionowe źrenice, które pozwalają im widzieć zarówno w ciemności, jak iw jasnym świetle dziennym. Lisy poruszają się cicho i mogą szybko rzucić się na zdobycz, nawet jak młode zestawy. Skoncentruj się i przygotuj się z wystarczająco szybkim czasem otwarcia migawki, aby uchwycić ich skok.

cpenergia

Poznaj swój sprzęt

Ponieważ będziesz pracował w słabym świetle, ważne jest, aby dobrze znać swój sprzęt i móc zmieniać ustawienia zgodnie z potrzebami, w zależności od sytuacji. Generalnie używam aparatu Canon EOS-1D X z obiektywem 600 mm i statywem, chociaż mam również ręczny aparat lustrzany Fujifilm z zoomem 100-400 mm.

Ponieważ lisy są płochliwe, nie używam z nimi lampy błyskowej, chociaż niektórzy fotografowie to robią. Zwykle zaczynam od bardzo wysokiej czułości ISO, w zależności od światła, od 6400 do 8000, aby uzyskać co najmniej 1/500 sekundy. czas otwarcia migawki, ponieważ lisy poruszają się szybko. Zwykle fotografuję z szerszymi otworami (ƒ / 4 do ƒ / 8) w zależności od tego, czy jeden z moich telekonwerterów 1,4x lub 2x jest na swoim miejscu. Gdy światło jest słabe, muszę ręcznie ustawić ostrość, szczególnie jeśli używam przedłużacza, który przycina moje światło.

Używam Al Servo (ciągły), jednopunktowy autofokus lub wielopunktowy AF, jeśli tło nie jest zajęte. Ustawienie trybu jazdy aparatu na szybkie, ciągłe fotografowanie pozwala mi uchwycić lisy i skakać.
Pozostań przy tej historii

Jeśli masz luksus, aby znaleźć i śledzić rodzinę lisów, pozostań przy niej. Gdy obejrzysz rodzinę przez jakiś czas, zrozumiesz więcej ich wzorców zachowań i będziesz w stanie uchwycić bogatsze obrazy. Na przykład ustawiam timer na tak długo, jak długo mogę pozostać na stronie, pozwalając mi pozostać czujnym i rozproszonym zamiast sprawdzać czas. Lis może podkraść się z dowolnego kierunku, a od czasu do czasu, gdy wiatr był na moją korzyść, zaskoczyłem lisa, gdy biegła obok mnie do swojej jaskini. Lisy są inteligentnymi, opiekuńczymi stworzeniami.

Szukanie młodych

Lisy kojarzą się na całe życie i mają tendencję do poruszania się w tym samym obszarze. Po okresie ciąży trwającym 53 dni rodzą się od trzech do sześciu szarych zestawów. Jako oddani rodzice oboje pilnują jaskini, dostarczają jedzenie i pielęgnują swoje młode. Lisica opiekuje się młodymi, dopóki nie osiągną 5 tygodni. Futro zestawów staje się czerwonawe w ciągu kilku tygodni, a gdy szczenięta mają około 4 lub 5 tygodni, stopniowo wyłaniają się z ich legowiska.

W miarę, jak zestawy rosły, ich terytorium rozszerzało się, a lisica zmieniała norki. Moje ulubione czasy to obserwowanie, jak zestawy grają jak szczenięta, ścigają się nawzajem i rzucają się na siebie, gdy rozwijają swoje umiejętności łowieckie.

Chociaż czasami kusiło mnie, by nakarmić lisicę, zwłaszcza, że ​​wyglądała tak chudo, że pielęgnowała swoje zestawy, powstrzymałam się. Nie chciałem, żeby lisy kojarzyły mi się z jedzeniem i błagały o jedzenie od innych ludzi, którzy mogliby zakładać, że mają wściekliznę. Lisy są czasami uważane za szkodniki, i istnieje wiele nieporozumień dotyczących tych drapieżników. Pewna kobieta z sąsiedztwa myślała, że ​​lisy włamują się do domów, aby jeść dzieci i wynajęły trapera na pustym parkingu, gdzie lisy przeniosły swoją kryjówkę. Na szczęście rozmawialiśmy o niej i przekazaliśmy jej informacje o lisach. Przy 10 funtach, lisy nie jedzą dzieci, psów ani kotów, jak niektórzy się boją.

Przez cały czas zastanawiałem się, czy moja obecność może zaszkodzić lisom. Mój teleobiektyw, nawet pokryty krzewami, jest zauważalny. Czy zawiadomiłbym innych o swojej lokalizacji i ewentualnie naraziłbym ich na niebezpieczeństwo? Czy ingerowałem w ich naturalne zachowania? Jako fotografowie przyrody powinniśmy angażować się w praktyki etyczne i bronić ciągłej obecności dzikiej zwierzyny, takiej jak piękne czerwone lisy. Jestem wdzięczny za możliwość sfotografowania tych przystojnych, zdolnych do przystosowania się stworzeń.